De weg naar een mooi(er) aquarel
en wat houd ik van deze tere en toch zo sterke bloem. Helaas kleurt hij iets blauwer dan in werkelijkheid maar dat geldt eigenlijk alleen voor de lijst. Gek, ieder aquarel waar veel turquoise in zit doet dit op mijn ipad…
wat verslavend is dat. Nou, nou nou, dit is de eerste van wat een dagelijks ritueel is geworden.
Niet dat ik dit vooraf van plan was, maar mijn weergave van één van de vele Vingerhoedskruidsplanten in onze tuin pakte gewoon zo uit op 1/8e sheet Saunders Waterford.
Zelf was ik er nog niet helemaal uit, of ik er een achtergrond in zou maken, maar mijn man vond hem juist zoals hij nu is mooi. Eigenlijk vind ik dat ook.
Of is dit nou kiezen voor de gemakkelijkste weg? Ik weet nl niet hoe ik hier een goede achtergrond in kan maken. In het echt staat de plant tussen allerlei ander groen, niks bijzonders en nogal donkergroen. Margo, wat vind jij, heeft deze toch een achtergrond nodig en heb je dan een tip voor mij over hoe dat aan te pakken?
Ik kijk uit naar je verdere commentaar.
In deze les ligt de nadruk op het schilderen van groene bladeren en een beetje bloem. De hosta heeft veel blad en ze zijn er in heel veel soorten en tinten groen. Misschien had ik het blad nog wat blauwer gewild maar dat is niet helemaal gelukt. De witte bloemen heb ik eerst met maskeervloeistof afgedekt en als laatste geschilderd. Over de kleur van de achtergrond twijfel ik nog of die niet te donker is uitgevallen.
De opdracht was om het accent te leggen op de bladeren en niet op de bloemen. Ik heb dit geprobeerd en ben er redelijk tevreden over. Het moeilijkste was om duidelijk te maken welk blad voor de ander lag vooral omdat het meerdere lagen waren.
De anemoon stuur ik in voor de videobespreking. Bij deze bloem heb ik denk ik de meeste diepte erin gekregen. Wel twijfel ik over de nog zichtbare witte randjes, maar de anemoon heeft ook wel rafelige randjes. Of had ik dit nog meer moeten aansluiten?
Bij dit aquarel heb ik voor een eenvoudigere compositie gekozen en komen de bloemblaadjes denk ik beter uit.
Over deze eerste orchidee ben ik niet echt tevreden. Het leek zo eenvoudig maar het was alsof ik ineens geen bloemen meer kon schilderen door het andersom denken. Het is denk ik teveel één kleur geworden.
Dit is het geworden. Ik heb een heel aantal geschilderd en steeds dacht ik als het klaar was: ik kan beter. Over deze tak was ik best tevreden, totdat ik de achtergrond maakte. Ik heb daarvoor een geel gebruikt, dat nogal sterk bleek te zijn. Nickel azo yellow. Wow, wat een kracht heeft deze kleur. Ik had het in mijn natgemaakte achtergrond getipt met de punt van mijn kwast en wham daar nam het ineens alle ruimte in. Helaas is het papier waarop ik schilderde (toscana acquerello 300gr katoen) onverbiddelijk. Er valt weinig te verdunnen en corrigeren van harde lijnen is ook een kwestie van direct doen of beurt voorbij. Het verft wel lekker verder.
Ik stuur deze toch in voor bespreking, omdat ik wil weten, of ik de theorie nu goed heb toegepast. Worden de bladeren goed naar voren geduwd en hoe kan ik een volgende poging sterker maken? Hoe kan ik het geheel ook wat losser houden, tot nu toe vind ik wat ik gemaakt heb nogal niveau botanische gids, stijf. Ik zou het meer impressionistisch willen, maar hoe? Stukjes wit laten? Buiten de lijnen schilderen? Of moet ik eerst dit stadium eigen maken en komt dat in een latere les?
Graag jouw tips Margo, daar verheug ik me altijd op, want die geven zo’n goede verdere verdieping van de les!
