De weg naar een mooi(er) aquarel
Ik heb de smaak te pakken. Ben nu ook met een zelfportret begonnen, al is het van heeeuul lang geleden.
op mijn eerste verjaardag.
graag tips en feedback. Kan ik zo verder? Gevoelsmatig klopt er nog iets niet, maar misschien komt dat goed met kleur opzetten.
ook nu zal ik voor het echte schilderen de potloodlijnen weer grotendeels weghalen.
Misschien vind ik een baby schilderen nog wel lastiger dan een oma. De verhoudingen liggen echt anders…
Yes eindelijk weer aan de slag. En nu met portretten.
iets wat ik heeeel leuk en heeeel moeilijk vind.
Mijn omaatje. Ik hou van deze overpeinzing in de foto. Zo kon ze echt naar het gezelschap kijken. Zoveel overdenkingen en ook zo in alle rust genieten. Hier is ze gefotografeerd op haar 90ste verjaardagsfeest.
Het oor heb ik even gelaten voor wat het is. Paar keer gegumd en toen dacht ik “het komt wel goed als ik ga schilderen”
de potloodlijnen ga ik voor het schilderen een heel stuk weggummen.
De ogen heb ik niet verzacht na vergelijking met de oorspronkelijke afbeelding/foto. De achtergrond in het kleurenpalet van mijn moslima gehouden op advies van Margo: maakt het een vriendelijk portret. Gebruik van complementair in de achtergrond maakt een een harder portret. Eind goed al goed? Moet nog wel gesigneerd worden.
Zo kan die wel. Wat mij betreft is hij klaar. Ik herken mezelf er wel in, ben dus tevreden.
zelfportret lippen moeilijk en kleur helder houden
Het is lastig om mijn witte krullen er uit te laten springen. Met liften lukt dat niet. Misschien had ik in het begin met maskeervloeistof moeten werken. Een alternatief is mijn toevlucht nemen tot ‘witte aquarelverf’.
Dit is overigens een zelfportret, getekend voor de spiegel, dus in spiegelbeeld. Een selfie is geen spiegelbeeld, dus is de titel niet conform de werkelijkheid. Maar : who cares?
Het was even doorbijten, maar ik ben tevreden. Er zullen vast wel verbeterpunten zijn, maar dat blijf je houden. Intussen staat het volgende portret al in de schets en ga ik eens kijken welke cursus ik zal gaan doen.
Nu wat meer aan de opdracht gehouden, dus alleen de huid geschilderd. Het is wel moeilijk om van die ogen en de bril af te blijven. Mijn wenkbrauwen alvast in een donkerder huidtint aangegeven, die was ik eerder vergeten over te nemen van mijn primaire schets. Ik heb me ook even van een andere trui voorzien, vergeleken met mijn schets. Maar die moet nog even wachten tot de volgende les.
Misschien dat de huid over het algemeen een stuk lichter had gemogen.
Nog een hele klus om de kleding goed te krijgen. De kleuren zitten dicht bij elkaar wat samenstelling betreft, ook met betrekking tot de huidskleur.De achtergrond heb ik nog niet gedaan, want twijfel nog welke kleur.
Het valt niet mee om een goede uitdrukking te krijgen van het “boze gezicht” van mijn kleinzoon {nu 23 jaar} maar ik vind het nog steeds zo’n leuke foto.
