de droge techniek .

eerst maar iets kleins geprobeerd.

en dat viel niet tegen. De witte stippen heb ik met witte gouache er later opgedaan .

Dag Margo, ik heb het voorbeeld gebruikt…..omdat ik niet goed raad wist met een ander onderwerp. Als ik het goed begrepen heb ga je b.v. bij een landschap steeds laag voor laag het landschap opbouwen….. totdat je de gewenste kleurdikte hebt, die je er ook in een keer op kunt zetten? Hier loop/liep ik een beetje vast…

De glaceer techniek. Geduld is een schone zaak. Tekenen kan ik niet, dus hulpmiddelen gebruikt in de vorm van een lichtbak en lineaal. Om de rondingen in glas nog te oefenen, maak ik nog een snoeppot.  Ik heb gebruik gemaakt van maskeervloeistof en voor de smallere witte lijntjes een witte gelpen.
Voor de schaduwen had ik de potloodlijnen beter eerst weggegumd.
De lichte vlek in de schaduw van de grote vaas is spontaan ontstaan, ik vind het wel mooi, net of het licht  door de fles schijnt.

inmiddels schaduw aangebracht links van het plankje en op de houder van het plankje

Schaduw niet goed, te smal. Wel weer veel geleerd

Leuke opdracht, leuk om te doen.
Gebruikte materialen:
Daniel Smith: jane’s grey, pyrilene green, Mayan blue genuine, moonglow, hematite, new gamboled, sepia en piemontite genuine
Van Gogh: ultra Marijn en veridian green.

Dag Margo, een hele goede oefening, mooie techniek, nog eens goed uitgelegd hoe en wat. Dank je wel…..

Vorig jaar had ik de foto genomen in het berkenbos waar we wandelden.
Nu ik naar iets ‘liftbaars’ zocht viel mijn oog erop en ik werd er meteen blij van.
Het hele werk heb ik dat plezierige gevoel vast kunnen houden.
De wolken heb ik er met tissue papier en de boomstammen met een platte kwast uit gelift.
Dat lukte goed.
Al met al waren geen van de technieken mij onbekend, maar was het toch heel waardevol om er nu eens per techniek op te focussen, met de tips van Margo.

Op naar de volgende cursus. Ik denk, dat ik mij maar eens op de tulpen ga storten.

De lifttechniek. Daar heb ik Bockingfordpapier voor nodig, was mijn eerste gedachte. Dat lift lekker. Dat is waar, maar het is onwaarschijnlijk moeilijk om op dit papier paars uit te liften. Het resultaat viel me dus wat tegen. Ik heb met paars en geel gewerkt, omdat dit zoveel mooie bruine mengtonen creëert. Misschien ga ik nog iets heel anders proberen om deze techniek te oefenen. Ik gebruik het normaal eigenlijk het meest in landschappen. Toch wil ik deze ook tonen.

Ha Margo,

De laatste les van de aquareltechnieken!
Bij deze les dacht ik gelijk aan de kastanjes van de zomerworkshop in de theetuin… eens kijken of dat ook gaat in de andere volgorde schilderen?! Ik heb een vrij donkere achtergrond gemaakt met mauve en turqoise, daarna lekker aan de slag met de spons. En vervolgens de kastanjes en grote bladeren in zijn geheel voorzien van kleur. Tja, dan krijg je geen wit vlakje. Toch nog maar even het filmpje van Margo bekeken, juist ja, dat was dus niet de bedoeling. Weer met de spons aan de slag om toch nog proberen wit op te halen. Dat is wel gelukt, maar niet zo helder als ik wilde. Als je te hard poetst, laat het papier los kwam ik achter. Dan maar zo gelaten en wat minder wit. De techniek is mij duidelijk en ik denk toch redelijk gelukt. En ja, in de andere volgorde werken levert uiteindelijk ook kastanjes op. Het is alleen wel veel meer gedoe (vind ik). Helemaal wit krijg je het papier overigens niet meer. Zelfs niet bij de eerste keer liften, maar dat komt misschien ook omdat ik een vrij donkere achtergrond heb gemaakt. Ik heb dit wel bewust gedaan, gewoon om te zien wat er gebeurd en te ervaren wat er wel en niet kan. De bladeren vond ik wat saai, net als de takken, een klein beetje nerf en structuur in aangebracht.
Ik zie deze techniek meer als iets om eventuele fouten te herstellen of ergens een leuk effect in aan te brengen, dan structureel een heel werk mee te doen. Mocht je het anders zien hoor ik dat wel.

Op naar de volgende cursus; klaar voor kleur! Ik ben heel benieuwd!

Groeten,

Wiesje